Erik Wijmeersch
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Erik Wijmeersch | |
|---|---|
| Volledige naam | Erik Wijmeersch |
| Geboortedatum | 23 januari 1970 |
| Geboorteplaats | Sint-Niklaas |
| Lengte | 1,86 m |
| Gewicht | 80 kg |
| Sportieve informatie | |
| Discipline | sprint |
| Trainer/coach | Patrick Himschoot, Henk Kraaijenhof |
| Eerste titel | Belgisch indoorkampioen 200 m 1992 |
| OS | 1996 |
| Extra | Belgisch recordhouder 300 m, 4 x 100 m 2001-2003; Belgisch indoorrecordhouder 200 m, 4 x 200 m |
|
|
|
Erik Wijmeersch (Sint-Niklaas, 23 januari 1970) is een voormalige Belgische sprinter, die was gespecialiseerd in de 60 m, 100 m en de 200 m. Hij werd Europees indoorkampioen en negentien maal Belgisch kampioen bij de senioren.
Zijn grootste prestatie boekte Wijmeersch in 1996. Op de Europese indoorkampioenschappen in Stockholm won hij toen een gouden medaille op de 200 m. Met een tijd van 21,04 versloeg hij de Griek Alexis Alexopoulos (zilver; 21,05) en de Zweed Torbjörn Eriksson (brons; 21,07). Dat jaar was hij tevens kwartfinalist op de 100 en 200 meter op de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. Een jaar later won hij goud op de Europacup B wedstrijden in Dublin.
In 2001 vertegenwoordigde Wijmeersch België op de wereldkampioenschappen in Edmonton, waar hij deelnam aan de 200 m en de 4 x 100 m estafette. Op de 200 m werd hij in de series uitgeschakeld, terwijl hij op de 4 x 100 m samen met zijn teamgenoten Bongelo Bongelemba, Anthony Ferro en Kevin Rans vijfde werd in de serie, hoewel ze met een tijd van 39,22 wel een nieuw Belgisch record vestigden. De Belgische ploeg had zelfs zicht op een plaats in de finale, ware het niet dat door een volgens Wijmeersch onbegrijpelijke beslissing van de wedstrijdleiding de ploeg van de Verenigde Staten, die duidelijk zichtbaar buiten de wisselzone had gewisseld, niet werd gediskwalificeerd.[1]
Wijmeersch bekende in 2008 op advies van dopingjager Renno Roelandt, ondervoorzitter van het BOIC en lid van het Wereldantidopingagentschap, tussen eind 1998 en voorjaar 2001 groeihormonen gebruikt te hebben. Dat maakte de 38-jarige spurter op 25 september 2008 bekend op een persconferentie waarop hij zijn afscheid aan de sport aankondigde.[2]
Wijmeersch, die op verschillende atletiekonderdelen Belgische records wist te verbeteren en er nog steeds enkele op zijn naam heeft staan, is aangesloten bij AC Waasland en hiervoor bij RC Gent, AC Waasland en WIBO.
Inhoud |
[bewerk] Belgische kampioenschappen
Outdoor
| onderdeel | jaar |
|---|---|
| 100 m | 1996, 1998, 2002, 2008 |
| 200 m | 1995, 1997, 1998, 1999, 2001 |
Indoor
| onderdeel | jaar |
|---|---|
| 60 m | 1998, 1999, 2001, 2005 |
| 200 m | 1992, 1993, 1996, 1997, 2000, 2001 |
[bewerk] Internationale titel
- Europees kampioen 200 m (indoor) - 1996
[bewerk] Persoonlijke records
Outdoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 10,17 s | 28 juni 1997 | Oordegem |
| 200 m | 20,42 s | 9 juni 1996 | Tallinn |
| 300 m | 32,52 s (nat. rec.) | 19 mei 1997 | Oordegem |
Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 50 m | 5,80 s | 26 februari 2005 | Liévin |
| 60 m | 6,69 s | 6 februari 2005 | Gent |
| 200 m | 20,66 s (nat. rec.) | 12 februari 1997 | Gent |
[bewerk] Belgische records
- 300 m - 32,83 (Merksem, 14 juli 1996)
- 300 m - 32,73 (Oordegem, 31 augustus 1996)
- 300 m - 32,60 (Aalst, 1 september 1996)
- 200 m (ind.) - 20,66 (Gent, 12 februari 1997)
- 300 m - 32,52 (Oordegem, 19 mei 1997)
- 4 x 100 m - 39,71 (Malmö, 6 juni 1998)
- 4 x 100 m - 39,48 (Lahti, 5 juni 1999)
- 4 x 100 m - 39,22 (Edmonton, 11 augustus 2001)
- 4 x 200 m (ind.) - 1.27,67 (Gent, 25 februari 1967)
[bewerk] Palmares
[bewerk] 60 m
[bewerk] 100 m
- 1996: Goud Europacup B in Oordegem - 10,23 s
- 1996: tweede ronde Olympische Spelen van Atlanta - 10,37 s
- 1997: kwart finale WK in Athene - 10,34 s
- 1999: heats WK in Sevilla - 10,56 s
- 2006:
Europacup B in Praag - 10,36 s - 2006: halve finale EK in Göteborg - 10,47 s
[bewerk] 200 m
- 1995: halve finale WK indoor in Barcelona - 21,94 s
- 1995: heats WK in Göteborg - 21,01 s
- 1996:
EK indoor - 21,04 s - 1996: tweede ronde Olympische Spelen van Atlanta - 20,59 s
- 1997: halve finale WK indoor in Bercy - 21,33 s
- 1997: kwart finale WK in Athene - 20,73 s
- 1997:
Europacup B in Dublin - 21,45 s - 1998: halve finale EK in Boedapest - DSQ
- 1999: heats WK indoor in Maebashi - 21,74 s
- 1999: heats WK in Sevilla - 20,89 s
- 2001: heats WK in Edmonton - 21,17 s
[bewerk] 4 x 100 m estafette
- 2001: heats WK in Edmonton - 39,22 (BR)
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|











/
/ 

























