Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Merlene Ottey
Merlene Ottey in Keulen 1997
Volledige naam	Merlene Joyce Ottey
Bijnaam	Queen of the Track
Geboortedatum	10 mei 1960
Geboorteplaats	Cold Spring - Jamaica
Lengte	1,73 m
Gewicht	59 kg
Sportieve informatie
Discipline	sprint
Trainer/coach	Henk Kraayenhof, Srdjan Djordjevic
Eerste titel	Gemenebest kampioene 200 m 1982
OS	1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000
Extra	wereld indoorrecordhoudster 200 m
Atletiekportaal

Merlene Joyce Ottey (Cold Spring - Hanover Parish, 10 mei 1960) is een Jamaicaans-Sloveense atlete. Sinds 1984 voert Merlene de naam Merlene Ottey-Page.

Ottey is één van de meest succesvolle atletes in de geschiedenis van de atletiek, alhoewel ze nooit Olympisch kampioene werd. Ze won in totaal 34 medailles op grote internationale tournooien waarvan veertien op een WK. Dit aantal is meer dan van welke andere atleet dan ook op een WK. Door haar prestaties kreeg ze de bijnaam Queen of the Track.

[bewerk] Wedstrijden op blote voeten

Ottey werd geboren als vierde van zeven kinderen van Hubert en Joan Ottey. Haar moeder gaf haar op jonge leeftijd een boek over atletiek. Ze studeerde af aan de Ruseas and Vere Technical high schools. Daar deed ze ook regelmatig wedstrijden op blote voeten.

Haar atletiekinspiratie kwam na het luisteren van het verslag van de Jamaicaanse atleet Don Quarrie tijdens de finale op de Olympische Spelen van München in 1972. Haar sportcarrière kwam op gang toen ze emigreerde naar de Verenigde Staten en studeerde aan de Universiteit van Nebraska in 1979, waar ze zich aansloot bij het lokale atletiekteam. Ze studeerde af aan de universiteit en trouwde in 1984 met de atleet Nathaniel Page. Later ging dit koppel scheiden.

Ze vertegenwoordigde Jamaica op de Pan-Amerikaanse Spelen 1979, waar ze een bronzen medaille won op de 200 m.

[bewerk] Gemenebest kampioene

In 1982 won ze op de Gemenebest Spelen goud op de 200 m en zilver op de 100 m. Bijna tien jaar later zou ze op beide onderdelen goud halen tijdens de Gemenebest Spelen van 1990. In dat jaar werd ze ook verkozen tot IAAF atlete van het jaar.

Toen ze in 1993 op de 100 m bij het [[wereldkampioenschappen atletiek 1993|WK] in Stuttgart met een neuslengte verschil verloor dreigde ze als Eeuwige tweede de geschiedenisboeken in te gaan. Op de 200 m ging het uiteindelijk wel goed hetgeen het publiek beloonde met een minuten durende staande ovatie. Voor deze prestatie werd ze uitgeroepen tot Ambassadeur van Jamaica. Tussen 1979 en 1997 werd ze vijftien maal sportvrouw van het jaar.

In 1999 werd ze tijdens een wedstrijd in Luzern beschuldigd van het gebruik van doping, nadat in haar urine het verboden middel nandrolon was aangetroffen. Ook de B-staal bevatte een te hoge waarde van dit middel. Ottey werd door de IAAF geschorst en mocht niet meedoen aan het WK 1999 in Sevilla en de Olympische Spelen van 2000 in Sydney. Ottey bleef vechten tegen deze beschuldigingen en noemde deze aanklacht een "terrible mistake". In de zomer van 2000 werd ze officieel door de IAAF en de Jamaicaanse atletiekbond van doping vrijgesproken. Het laboratorium dat haar urinemonster had getest kwam onder grote kritiek te staan.

[bewerk] Controversiële olympische deelname

Tot 2000 vertegenwoordigde ze haar moederland Jamaica op internationale wedstrijden. Op de olympische selectiewedstrijden in 2000 eindigde ze op de 100 m als vierde. Volgens de regels van de Jamaicaanse atletiekbond (JAAA) mochten alleen de beste drie beste atleten afreizen naar de Spelen. Hierdoor zou Ottey alleen mogen deelnemen aan de 4 x 100 m estafette. Ottey gaf aan dat ze alleen wilde starten in het estafetteteam als ze ook de 100 m mocht lopen in plaats van een andere atlete, een vorm van hoffelijkheid die wel vaker voorkwam. De Jamaicaanse atletiekbond besloot om Peta-Gaye Dowdie (nationaal kampioene 100 m) te vervangen door Ottey. Deze beslissing werden door de teamgenoten van Dowdie als controversieel ervaren^[1]en zij geloofden dat Ottey haar zin had doorgedreven. De andere leden van het estafette-team gaven op hun beurt aan, dat ze niet wilden starten als Dowdie niet in de estafetteploeg mee zou lopen. Na een gesprek met het Jamaicaanse Olympisch Comité werden de protesten gestaakt en werd er toch gelopen in de opstelling zoals eerder besloten. Op de 100 m eindigde ze als vierde. Maar liefst acht jaar later bleek dat dit mogelijk alsnog goed was voor een bronzen medaille. Door de diskwalificatie van Marion Jones, die in december 2007 verklaarde jarenlang doping te hebben gebruikt, krijgt ze mogelijk het brons toegekend op het moment dat de IAAF zich heeft uitgesproken over de uiteindelijke medaille rangschikking.

[bewerk] Slovenië

Ottey, die sinds 1988 in de Sloveense hoofdstad Ljubljana woonde, nam in 2002 de Sloveense nationaliteit aan en vertegenwoordigde dit land op de Olympische Spelen van 2004 in Athene. Op de 100 m behaalde de 44-jarige de halve finale, maar wist zich met een vijfde plaats niet voor de finale te kwalificeren. Op de 200 m behaalde ze verrassend genoeg ook de halve finale, maar blesseerde zij zich onmiddellijk na de start. Dit was haar 52e Olympisch wedstrijd. Zij zou als oude garde een plaats hebben afgedwongen van een even goede jongere atlete.

In juli 2006 liep ze de 100 m in Maribor in 11,45 en liep daarmee een nieuw wereldrecord voor vrouwen ouder dan 45 jaar. Diezelfde maand verbeterde ze op 28 juli 2006 het wereldrecord tot 11,41. Op het EK 2006 behaalde ze op de 100 m een vierde plaats in de halve finale, waardoor ze niet door mocht naar de finale.

[bewerk] Standbeeld

Ondanks haar overstap naar Slovenië is geboorteland Jamaica altijd trots gebleven op Marlene Ottey. Een bewijs hiervan vormt het bronzen standbeeld van Ottey in het Independence Park in de Jamaicaanse hoofdstad Kingston. Het beeld is meer dan twee meter hoog en werd begin 2006 onthuld door de premier van Jamaica.

In 2008 deed ze een poging zich zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Peking, haar achtste Olympische deelname. Op de 100 m kwam ze echter 0,28 seconde te kort voor de limiet.

[bewerk] Titels

• Wereldkampioene 60 m (indoor) - 1995
• Wereldkampioene 200 m (indoor) - 1989, 1991
• Wereldkampioene 200 m (outdoor) - 1993, 1995
• Jamaicaans kampioene 100 m - 1988, 1991, 1993, 1995, 1996, 1997
• Jamaicaans kampioene 200 m - 1992, 1993, 1996
• Sloveens kampioene 60 m (indoor) - 2003, 2004
• Sloveens kampioene 100 m - 2006, 2007
• Sloveens kampioene 200 m - 2003
• IAAF atlete van het jaar - 1990

[bewerk] Medailles

[bewerk] Olympische Spelen

• 1980 in Moskou: brons op de 200 m (22,20 s)
• 1984 in Los Angeles: brons op de 100 m (11,16 s), brons op de 200 m (22,09 s) en 8e op de 4 x 100 m met het Jamaicaanse team
• 1992 in Barcelona: brons op de 200 m (22,09 s).
• 1996 in Atlanta: zilver op de 100 m (10,94 s) en zilver op de 200 m (22,24 s) brons op de 4 x 100 m met het Jamaicaanse team
• 2000 in Sydney: zilver op de 4 x 100 m met het Jamaicaanse team.

[bewerk] WK Outdoor

• 1983 in Helsinki: zilver op de 200 m, brons op de 4 x 100 m.
• 1987 in Rome: brons op de 100 m en 200 m.
• 1991 in Tokio: goud op de 4 x 100 m, brons op de 100 en 200 m.
• 1993 in Stuttgart: goud op de 200 m, zilver op de 100 m en brons op de 4 x 100 m.
• 1995 in Göteborg: goud op de 200 m, zilver op de 100 m en 4 x 100 m.
• 1997 in Athene: brons op de 200 m.

[bewerk] WK Indoor

• 1987 in Indianapolis: zilver op de 200 m
• 1989 in Boedapest: goud op de 200 m en brons op de 60 m
• 1991 in Sevilla: goud op de 200 m en zilver op de 60 m
• 1995 in Barcelona: goud op de 60 m

[bewerk] Persoonlijke records

Outdoor

Indoor

[bewerk] Externe links

• (en) IAAF-profiel voor Merlene Ottey
• (en) Deense Fansite
• (en) Sloveense website