Prowincje rzymskie ok. 120 r. Na czerwono zaznaczona Brytania.

Brytania (łac. nazwa Britannia) – nazwa stosowana przez Rzymian w odniesieniu do dwóch największych Wysp Brytyjskich. Dzisiejsza Wielka Brytania była określana jako Britannia Maior (Brytania Większa), natomiast dzisiejsza Irlandia była określana mianem Britannia Hibernia (Hibernia). Brytanię w czasach rzymskich zasiedlała głównie ludność celtycka, Brytowie na terenach dzisiejszej Anglii i Walii, Szkoci w Irlandii, oraz nieindoeuropejski lud Piktów na terenach dzisiejszej Szkocji. Po wycofaniu się Rzymian na początku V wieku, wyspy stały się celem najazdów germańskich plemion: Anglów, Sasów i Jutów.

Brytanią nazywano też południową część wyspy, dla odróżnienia od Kaledonii, nigdy nie podbitej przez Rzymian i odgrodzonej od Brytanii Murem Hadriana.

Nazwa "Brytania" jest związana etymologicznie z "Bretonia", krainą we Francji. Obydwa obszary były zamieszkiwane przez ludność celtycką.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Historia rzymskiego podboju Brytanii. Od Cezara do Boudiki

p • d • e

Prowincje rzymskie około 120 r. n.e.

Achaea • Aegyptus • Africa • Alpes Cottiae • Alpes Maritimae • Alpes Poenninae • Arabia Petraea • Armenia Inferior • Asia • Baleares • Britannia • Bithynia • Cappadocia • Cilicia et Cyprus • Commagene • Corsica et Sardinia • Creta et Cyrenaica • Dacia • Dalmatia • Epirus • Galatia • Gallia Aquitania • Gallia Belgica • Gallia Lugdunensis • Gallia Narbonensis • Germania Inferior • Germania Superior • Hispania Baetica • Hispania Tarraconensis • Hispania Lusitania • Italia • Iudaea • Lycaonia • Lycia • Macedonia • Mauretania • Moesia • Noricum • Numidia • Osroene • Pannonia • Pamphylia • Pisidia • Pontus • Raetia • Sicilia • Sophene • Syria • Thracia