Provençal, Prouvençau
Obszar	Francja (Prowansja, region Nîmes w Langwedocji))
Liczba mówiących	354 500
Ranking	brak danych
Klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie *Języki italskie **Języki romańskie ***Języki zachodnioromańskie ****język prowansalski
Pismo	łaciński
Status oficjalny
Język urzędowy	brak
Kody języka
ISO 639-1	oc
ISO 639-2	oci
SIL	prv
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
prowansalska wersja językowa (oc) Wikipedii

Język prowansalski (Provençal, Prouvençau) - język z grupy romańskich, używany w południowej Francji.

W tradycyjnym ujęciu nazwa ta odnosi się do wszystkich dialektów, które wywodzą się ze średniowiecznego langue d'oc (oprócz języka katalońskiego i ewentualnie gaskońskiego). Przy takim rozumieniu termin "język prowansalski" jest równoznaczny z terminem język oksytański.

W zagranicznej lingwistyce można jednak od pewnego czasu zauważyć tendencję do zawężenia znaczenia terminu "język prowansalski". Pierre Bec zaproponował, żeby odnosić go jedynie do

• języka średniowiecznych trubadurów,
• języka felibrystów takich jak Frédéric Mistral,
• współczesnych gwar z regionu Prowansji^[1].

Zgodnie z tym postulatem, nazwa obejmuje tylko jeden z obecnie używanych dialektów oksytańskich o następującym zasięgu terytorialnym: Prowansja, i region Nîmes w Langwedocji).

Dialekt ten obejmuje szereg subdialektów:

• nicejski (niçard, niçois)
• nadmorski (maritime provençal) z gwarami:
  • marsylska (marseillais)
  • tulońska (toulonnais)
  • varois
• rodański (rhodanien) z gwarą Nîmes:
  • nimois

Żaden z subdialektów nie jest uznawany za standardowy język literacki. Tym niemniej język prowansalski ma bogatą tradycję literacką (p. język oksytański). W coraz większym stopniu jest wypierany przez język francuski i język włoski.

Przypisy