Popularzy (popularowie, populares) to ugrupowanie polityczne w starożytnym Rzymie, powstałe w drugiej połowie II wieku p.n.e..

Działało w interesie plebejuszów i chłopstwa, występowało przeciwko stronnictwu optymatów. Początki działalności popularów przypadają na czasy braci Grakchów (druga połowa II w. p.n.e.). Byli oni przeciwnikami optymatów, szukali oparcia w zgromadzeniach ludowych, przeciwstawiali się polityce dawnej arystokracji. Początkowo popularzy wykorzystywali urząd trybuna ludowego. Byli za dalszym rozprzestrzenianiem Imperium, a więc i dalszymi podbojami. W późniejszych czasach przywódcami popularów byli ludzie wywodzący się z nobilów (np. Grakchowie: Tyberiusz Grakchus i Gajusz Grakchus oraz Gajusz Mariusz i Juliusz Cezar).